• سنندج خیابان آبیدر نبش کوچه طوطی
  • info@snaccim.com
  • +98 (87) 3322-4894
رنگ آشفتگی بر سیمای فضاهای شهری استان
اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی سنندج

رنگ آشفتگی بر سیمای فضاهای شهری استان

شاید در نگاه نخست و به دلیل درگیر بودن انسان‌ها با زندگی روزمره، اهمیت طراحی درست معابر شهری چندان به چشم نیاید، اما زمانی که بدانیم این مساله در روح و روان آدمی تاثیر می‌گذارد و در حفظ و احیای سنت‌ها و نیز پاسبانی از هویت و فرهنگ یک مرز و بوم نیز نقش آفرین است، می‌توانیم به روشنی به اهمیت این موضوع پی ببریم.

امروزه دیگر همگان اذعان دارند بسیاری از طراحی‌های معابر شهری در ایران و به ویژه استان با مختصات و ویژگی‌های این خطه همخوان نیست، معضلی که حتی در ساختمان سازی‌های این خطه نیز کاملا هویداست.
در همین زمینه با «مجید شاه ویسی» کارشناس ارشد مهندسی عمران و دانشجوی دکترای مدیریت استراتژیک به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌خوانید.

  • وضعیت معابر کشور و به تبع استان را در یک نمای کلی چگونه می‌بینید؟

با افزایش پیچیدگی‌ها در زندگی شهری، اگر فضا به گونه‌ای فراهم نشود که آسودگی لازم را برای شهروندان به همراه داشته باشد، شاهد پایین آمدن آستانه تحمل به ویژه به دلیل تبعات ناشی از مشکلات ترافیکی خواهیم بود. در کشورهای اروپایی در ساختمان‌سازی و معابر مطابق با اصول عمل می‌شود، به گونه‌ای که نوع معماری متناسب با جغرافیای خاص هر منطقه است و این مهم به دلیل لزوم وجود زیبایی بصری لحاظ می‌شود. در کشور ما سند آمایش سرزمینی و کل اسنادبالادستی رسالت توسعه را دنبال می‌کنند که هدف غایی این توسعه نیز رفاه بشر است. باید بدانیم وجود ناهنجاری‌های بصری و محصور بودن در میان ساختمان‌ها و معابر سبب می‌شود که شاد زندگی نکنیم، در حالی که هدف از رفاه زندگی شاد و البته هدفمند است. اگر سرزندگی شهرها از بین برود در آن صورت حتی با وجود پیشرفت‌ها در حوزه فناوری و افزایش رفاه هم شاهد رشد ناقص خواهیم بود.

  • با این تفاصیل، از نظر شما معماری شهرهای استان چگونه است؟

معقتدم در حوزه فضاهای شهری، دچار نوعی آشفتگی شده ایم. در حالی که اصل مهم درنیفتادن با طبیعت در حوزه ساخت و ساز از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است که متأسفانه به ویژه در سنندج به این گرفتاری دچار شده ایم. سنندج به شهر هزارتپه معروف است و آبیدر نماد این شهر و یک موهبت ارزشمند محسوب می‌شود که باید در کنار سایر تپه‌ها حفظ و حراست شوند، در حالی که ساخت و سازهای ما این را تداعی نمی‌کند. در حال حاضر، وجود ناهمگونی در معماری ساختمان‌ها موجب آسیب‌رساندن  به نمای شهرهای ما شده است. سنندج به تسخیر خودروها درآمده، در حالی   که هدف از احداث پیاده روها دور شدن از فضاهای ماشینی است. متأسفانه می‌بینیم با پلکانی کردن پیاده روها در مناطق شیب دار شهرها عملا امتیاز پیاده روی و حق عابر پیاده سلب می‌شود، در حالی که باید با مشاهده شهر و المان‌های آن به هویت آن منطقه پی برد. در مجموع فکر می‌کنم هم شهرداری و هم نظام مهندسی در به وجود آمدن این معضل مقصر هستند. پس از زلزله سال 1369 در منجیل و رودبار و اجباری شدن آیین نامه زلزله، شاهد تحولات مثبت اساسی در مقوله ساخت و ساز بودیم و به تدریج امروز مردم پذیرفته اند که ساختمان سازی باید زیر نظر مهندسان ناظر و همراه با طی فرایند و سازوکار قانونی خود باشد. همان‌گونه که در زمینه‌های دیگر به دنبال احیای سنت‌های مثبت گذشته هستیم، در معماری به ویژه معماری معابر شهری نیز باید گامی برای احیای سنت‌های گذشته برداریم و برای پیاده و پیاده رو ارزش قائل شویم.

  • پیاده راه سازی در سنندج تا چه اندازه حیاتی است؟

اصل این قضیه پایه‌ای علمی دارد. توجه کنید به عنوان نمونه در استانبول ترکیه به دلیل ظرفیت بالای گردشگری آن که  قطب توریستی هم شناخته می‌شود، پیاده راه سازی به بهترین شکل نمود یافته است. طراحان و تصمیم گیرندگان شهری به درستی بر این اعتقادند که گردشگران باید جذابیت‌های این شهر را درک کنند و تحقق این مهم مستلزم داشتن پیاده رویی مناسب و فضایی برای گشت و‌گذار آسوده و بدون دغدغه وجود خودروهاست. در سنندج نیز با توجه به این که تپه‌ها نماد اصلی آن است باید تلاش کنیم این نمادها را به گردشگران نشان بدهیم. به طوری که توریست با پیاده روی بتواند محیط و فضا را درک کند. لازم است فلسفه وجودی شهرهای ما حفظ شود و در این زمینه نباید از معرفی و شناساندن بافت قدیمی شهر که میراث فرهنگی است، غفلت کرد. اگرچه در پیاده راه سازی باید تبعات قضیه را کاملا سنجید، اما مهم تر از آن لزوم درک شدن آثار فرهنگی و باستانی در شهرها از طریق پیاده راهسازی و پیاده روی است، چراکه در غیر این صورت، هویت شهر به درستی معرفی و درک نخواهد شد.

  •  با اجرای طرح زیرگذر در میدان آزادی سنندج چه اندازه موافقید؟

ابتدا باید این را بدانیم که هر منطقه‌ای نیازمند راه‌حل‌های مختص خود برای حل معضل ترافیکی است و نمی‌توان نسخه‌ای واحد برای تمام شهرها تجویز کرد. در سنندج باید بدون آن که بافت شهر برهم بخورد، مشکل ترافیک حل و فصل شود و در این مسیر لازم است ارزیابی تأثیرات اجتماعی و فرهنگی یا همان پیوست فرهنگی و اجتماعی به دقت مورد توجه قرار بگیرد. یکی از مولفه‌های مهم که در قالب این پیوست تعریف می‌شود، لزوم اخذ نظرات شهروندان برای تصمیم گیری است.
در حال حاضر میدان آزادی سنندج بیشتر از آن که کارکرد فرهنگی داشته و یا مکانی برای تعاملات اجتماعی باشد، کارکردی ترافیکی یافته و تنها محلی برای هدایت و توزیع ترافیک است.
تصور می‌کنم اجرای طرح زیرگذر در میدان آزادی سنندج موفق خواهد شد، البته مشروط به لحاظ کردن همان مسائل فرهنگی و اجتماعی که اشاره کردم. همچنین زیرگذر این میدان نباید شکلی خشک و بدون روح داشته باشد و می‌توان با اتخاذ روش‌ها و ابتکاراتی، سرزندگی را در این مکان نگاه داشت.
در پایان می‌خواهم اشاره کنم که باید برای عابر پیاده احترام قائل شویم و این نیازمند تعریف فضای مناسب در پیاده روهاست. اگرچه در زمینه مقررات ملی ساختمان، ضوابطی برای نیل به این مهم تعیین شده است، اما حقیقت این است که این ضوابط به دلایل گوناگون مغفول مانده اند.
تأکید می‌کنم پیاده روهای ما نباید پلکانی و با رمپ باشد، چراکه این موضوع موجب می‌شود تا عابر پیاده به ناچار وارد خیابان‌ها شود. بنابراین شهرداری به عنوان متولی معابر عمومی، لازم است به شکلی همگن و مناسب در این زمینه عمل کند و گام‌های بهتری برای حل اختلاط میان پیاده و سواره بردارد.

 

 

دیدگاه‌ها

Icon
دیدگاهی یافت نشد.

اظهار نظر

Icon
نام*
ایمیل*
موبایل
دیدگاه*